Onder de Loep: verlangen naar dat ene moment …..

 

Het is alweer eind januari en de eerste maand is eigenlijk voorbij gevlogen. Op het moment van schrijven komt de regen met bakken uit de hemel en is er nog niets dat doet vermoeden dat het over pak hem beet twee maanden zomaar weer lente kan zijn. Ondanks dat ik helemaal geen hekel heb aan de winter denk ik op dit soort momenten nog wel eens terug naar onze zomer vakantie in Italië, nu alweer 8 jaar geleden. De reden dat ik het nog precies weet is omdat mijn jongste dochter toen net 1 jaar was geworden en wij voor het eerst met haar zo ver weg gingen. We zaten in Toscane ongeveer 1 uur boven Florence.

 

Deze vakantie vierden wij samen met mijn broer en schoonzus die een zoon had van ook iets meer dan 1 jaar oud. Tijdens deze vakantie pasten we af en toe eens op elkaars kind zodat de ouders er een dagje alleen op uit konden. Zo deden mijn vrouw en ik dat ook op een afgesproken dag. Het was een prachtige dag met zonnig zomerweer.

 Afbeeldingsresultaat voor toscaans dorpje

We zouden gewoon een dagje rond toeren en de lokale bezienswaardigheden bekijken. Ik had alleen ook een ander plan namelijk het bezoek van de wijngaarden van

Antinori. Deze beroemde wijnfamilie die al 6 eeuwen wijn maakt en waarvan nu de 27e ! generatie al zijn opwachting maakt stonden altijd al een keer op mijn lijstje om te bezoeken.

Ik dacht goed te weten waar de wijngaarden lagen en op een slinkse wijze heb ik getracht naar de wijngaarden te rijden zonder dat mijn vrouw het in de gaten had. Er was echter een klein probleem. Ik kon de wijngaarden niet vinden! Op een gegeven moment had mijn vrouw ook wel door dat ik ook met andere zaken bezig was dan alleen rond toeren. Ik heb dus mijn plannetje maar verteld maar dat liet onverlet dat we niets konden vinden wat maar op iets van Antinori leek.

 Afbeeldingsresultaat voor antinori

De middag was reeds begonnen en we kregen beide trek. Op een gegeven moment kwamen we een slapend typisch Toscaans dorpje ingereden. We hebben de auto geparkeerd en gingen op zoek naar een plek op te lunchen. In het begin dachten we niets in dit dorpje te kunnen vinden totdat we een oud niet aantrekkelijk bistrootje zagen waar we twee tafeltjes bezet zagen. Er zaten Italianen te eten. Dat is een goed teken dachten we en we zijn er direct gaan zitten. Men sprak er nauwelijks Engels maar was des te vriendelijker en zeer gastvrij. Dit bistrootje leek wel drie aan elkaar verbonden woonkamers, de sfeer was er uitstekend. De vrije tafels om  ons heen vulden zich al gauw en binnen een half uur zat de hele tent vol. Italiaanse lunch! Tussen 2 en 4 uur hebben we heerlijk uitgebreid geluncht met al het lekkers wat Italië te bieden heeft maar wel met een goede fles witte wijn van Antinori. De conversaties werden steeds luider en het Italiaanse temperament vierde af en toe hoogtij. Rond vier uur vonden we dat we toch maar eens richting huis moesten gaan en eigenlijk hebben we die dag niets anders gedaan dan rondgereden en heerlijke geluncht. We waren er achteraf eigenlijk wel blij mee dat we de wijngaarden niet hadden gevonden want anders hadden we die relaxte lunch gemist.

Op regenachtige dagen zoals deze dan verlang ik nog wel eens terug naar dat ene moment daar in Italië.

 

Met vriendelijke groet,

 

Remco van Looijengoed

Directeur/vinoloog

Schuttelaar Delicatessen en Wijnen

Luttekestraat 21

8011 LP Zwolle

www.schuttelaarwijnen.nl